Bismillah, as-salaamu ʿalaykum.
Laat ik maar gelijk met de deur in huis vallen. Tien jaar geleden werd ik voor het eerst moeder. Zonder voorbeeld. Zonder plan. En eerlijk? Ik maakte veel verkeerde keuzes, en daardoor voelde de eerste vier jaar als overleven. Altijd vermoeid. Nooit het gevoel dat ik écht grip had op het moederschap.
Inmiddels heb ik de leeftijd 0 tot 4 drie keer volledig mogen meemaken, en in sha Allah zal mijn vierde kind ook over 1.5 jaar ook vier worden.
En wat ik heb geleerd? Die eerste jaren kunnen juist de mooiste zijn.
Maar niet als je zomaar wat doet. Want vaak hebben we geen idee waarom we doen wat we doen. Eerste hapjes fruit en groente? Zo zinloos! En baby’s kunnen niet leren slapen zonder te huilen, en horen altijd op de mama te leven? Nee, echt niet! Wat als ik je vertel dat je de tools kunt leren om de basis echt goed te krijgen, waardoor je in Sha Allaah juist on top of your game bent?
We maken een plan als we op vakantie gaan. We zoeken uit waar we gaan slapen, wat we meenemen, wat we willen doen.
Maar als we een kind krijgen? Dan houden we het bij een paar supplementen, een uitzetlijst en misschien een kop frambozenbladthee.
Niemand vertelt je over het fundament. Over de keuzes die je wél kunt maken. En dat is wat ik hier met jou wil delen.
Deze pagina is er voor moeders met kinderen van 0 tot 4. Of nog wijzer en minstens zo hard welkom: wanneer je nog geen kinderen hebt of zwanger bent.
We gaan taboes doorbreken. Vooral over slaap. Want nee, korte dutjes zijn niet normaal. En ja, kinderen kunnen leren slapen zonder huilen. Zonder strijd. Zonder dat jij jezelf kwijtraakt in het proces. Want ik heb een flinke burn-out gehad door de foute keuzes. Ik verzoop. Wij verzopen.
Waar veel pagina’s zich 100% richten op het kind – op wat het kind wil, op dienstbaarheid aan het kind – wil ik me juist ook focussen op JOU.
Want jij hebt óók behoeften (alhoewel er soms gedaan wordt van niet, “want o, o, o het is zeg maar zo normaal dat een baby vijf keer wakker wordt.)
En een gezin kan pas in balans zijn als de moeder dat is.
Dat perspectief mist vaak. Dat heb ik erg gemist. En dat wil ik geven aan jullie. Welkom.
Vertel me: wie ben jij?